Dla osób dolatujących indywidualnie:
Rozpoczęcie wyprawy: HAWANA, zakończenie wyprawy: HAWANA
1 dzień: POLSKA - HAWANA
Spotkanie na Międzynarodowym Lotnisku Okęcie w Warszawie - hala odlotów przy stanowisku odpraw MK Tramping - ok. 2 godz. przed planowanym odlotem. Wylot do Hawany. Transfer na nocleg.
2 dzień: HAWANA
Hawana kolonialna: Spacer zachwycającym bulwarem nadmorskim Malecon do Starej Hawany. Tam symboliczne przywitanie z boginią mórz i oceanów Yemaya przy pomocy kubańskiego rumu. Zwiedzanie kolonialnej starówki miasta wpisanej na listę Unesco. Wizyta w luksusowym hotelu kasynie zbudowanym w latach 30 –tych przez Ala Capone. Wieczorem gorące tańce latynoskie salsa i rumba oraz pierwsze zaciągnięcie się lokalnym cygarem.
Nocleg.
3 dzień: HAWANA
Hawana rewolucyjna: Przejazd na słynny z defilad Plac Rewolucji z gigantyczną podobizną Che Guevary. Wizyta w rządowym sklepie na kartki i nauka kubańskiego języka „migowego”. Fakultatywnie wizyta w fabryce cygar. Dla strudzonych możliwość obejrzenia do snu w telewizji rządowej jednego ze słynnych archiwalnych przemówień Fidela Castro. Dla aktywnych nocna wizyta w „zakazanym” miejscu schadzek transwestytów lub koncert jednej z kubańskich sław – wg kalendarium występów.
Nocleg.
4 dzień: HAWANA
Hawana szlakiem Hemingwaya: Wizyta w willi – muzeum, gdzie znajdują się pamiątki po pisarzu m.in. groby jego wiernych psów i trofea z polowań oraz w wiosce rybackiej Cojimar, którą noblista uwiecznił w najsłynniejszym opowiadaniu „Stary człowiek i morze”. Wieczorem degustacja ulubionych drinków pisarza, zgodnie z jego maksymą „Najlepsze mojito w „Bodeguita del Medio”, a daiquiri we „Floridita”.
Nocleg.
5 dzień: HAWANA - TRINIDAD
Przejazd do Trinidadu, zabytkowego miasteczka kolonialnego słynącego niegdyś z targu niewolników. Po drodze będziemy mijać zmierzających brzegiem autostrady lokalnych farmerów guajiro na koniu i z maczetą. Zwiedzanie zabytkowego kościoła zamienionego po rewolucji na „Muzeum walki z bandytami”. O zachodzie słońca wyprawa do ruin na wzgórzu, skąd rozciąga się przepiękna panorama miasta. Zabawa w olbrzymiej jaskini, gdzie schronienia szukali piraci i zbiegli niewolnicy. Dla chętnych lekcja salsy.
Nocleg.
6 dzień TRINIDAD
Wejście w świat tajemniczej afro kubańskiej religii potomków niewolników tzw. santería. Za specjalnym przyzwoleniem miejscowych obejrzymy domowe kaplice i ołtarze czarnej magii. Dla odważnych udział w ceremonii santeryjskiej, na której zdarza się wpaść w trans i doznać kontaktu z duchami przodków. Dla chętnych plażowanie nad Morzem Karaibskim.
Nocleg.
7 dzień OKOLICE TRINIDAD
Wyprawa do doliny cukrowni San Luis. Region ten słynie z plantacji trzciny i najwyższej na Kubie wieży Iznaga, służącej dawniej do pilnowania niewolników. Własnoręcznie wyciśniemy guarapo czyli sok z trzciny cukrowej. W nocy praktyczne wykorzystanie nabytych umiejętności tanecznych na „trynitarskich schodach”, gdzie odbywa się największa zabawa pod gołym niebem.
Nocleg.
8 dzień TRINIDAD - SANTIAGO DE CUBA
Wizyta w barze kategorii III - tylko dla Kubańczyków, gdzie w menu widnieją tylko trzy pozycje. Jakie? O tym się przekonamy osobiście. Degustacja „Królowej Karaibów” czyli langusty w „nielegalnej” restauracji. Całonocny przejazd do Santiago de Cuba, drugiego co do wielkości miasta Kuby, w którym El Comandante ogłosił 1 stycznia 1959 roku zwycięstwo rewolucji.
Nocleg.
9 dzień: SANTIAGO DE CUBA
Spacer po głównym placu miasta, gdzie zachował się dom pierwszego hiszpańskiego gubernatora Kuby, konkwistadora Diego Velazqueza. Wizyta w koszarach Moncada, zaatakowanych w 1953 roku przez rebeliantów dowodzonych przez młodego Fidela Castro. Degustacja rumu bezpośrednio w jego wytwórni. Wieczorem dla chętnych zabawa w XVIII-wiecznej Casa de la Trova, najsłynniejszym domu tradycyjnych ballad kubańskich.
Nocleg.
10 dzień: PARK NARODOWY SIERRA MAESTRA
Wyprawa do parku, bazy wypadowej oddziałów Castro w czasie rewolucji. Wejdziemy po 452 stopniach i stalowej drabinie na szczyt Gran Piedra (1227 m n.p.m), z której przy dobrej pogodzie widać bazę Guantanamo. Zaskakująca wizyta w Dolinie Prehistorii , gdzie znajduje się kubańska wersja Parku Jurajskiego.
Nocleg.
11 dzień: CIEGO DE AVILA, wyspy tropikalne
Przejazd do Ciego de Avila, bazy wypadowej na archipelag wysp tropikalnych zwanych Ogrodami Króla, gdzie znajdują się jedne z najpiękniejszych plaż Kuby.
Nocleg.
12 i 13 dzień: CAYO COCO - CAYO GUILLERMO
Przejazd malowniczą groblą o długości 33 km usypaną bezpośrednio na oceanie, na największą wyspę koralową Kuby, Cayo Coco. Plażowanie i nurkowanie na rajskich wyspach koralowych. Pobyt na lazurowej plaży Playa Pilar, z której Hemingway miał w zwyczaju wypływać na połowy, gdzie przy odrobinie szczęścia można spotkać delfiny. . Dla chętnych opcje: snorkelling, kajaki, rejs katamaranem lub żaglówką.
Nocleg.
14 dzień: CAYO COCO - SANTA CLARA
Przejazd do Santa Clara. Wizyta w monumentalnym Mauzoleum poświęconym największemu bohaterowi rewolucji – Ernesto Guevarze. Konfrontacja z legendą „Che”.
Nocleg.
15 dzień: HAWANA
Powrót do Hawany. Przejazd kultowym autobusem zwanym „wielbłądem” zrobionym z radzieckich wyrzutni rakietowych. Przeprawa lokalnym promem pod pomnik Chrystusa na drugą stronę zatoki. Pożegnalne zdjęcie z widokiem na całą Hawanę.
Grupa I: Kuba 17 dni – wylot do Polski, przylot następnego dnia
16 dzień: HAWANA – KINGSTON
Przelot do Kingston na Jamajce. Zwiedzanie muzeum przy Hope Road gdzie mieszkał Bob Marley, siedzibę rastafariańskiej komuny oraz wielki rynek w starej części miasta, na który zjeżdżają się mieszkańcy całej wyspy. Chaos, stoiska z egzotycznymi owocami, wielkie głośniki tętniące non - stop muzyką reggae, stragany z ganją, wszystko to tworzy niezwykłe przeżycie, będące dopiero wstępem do wizyty w yards, czyli gettach miasta, rządzonych przez lokalnych donów- gangsterów zastępujących państwo, finansujących szkoły i szpitale. W dzielnicach tych dorastało wielu artystów i mówi o nich wiele z najsłynniejszych utworów reggae, między nimi „No Woman, No Cry” Marleya. Trenchtown odwiedzimy z lokalnymi przewodnikami z miasta, doskonale je znającymi i gwarantującymi bezpieczeństwo.
Nocleg.
17 dzień: KINGSTON – BLUE MOUNTAIN
Przejazd w góry, do miejscowości Mavis Bank, otoczonej plantacjami kawy słynnej na całym świecie. Odwiedzimy jedną z plantacji po drodze na górski szlak. Zanocujemy u podnóża góry Błękitnej w górskich chatach, wieczorne ognisko z rastamanami będzie poprzedzać nocną wyprawę na szczyt Blue Mountain przez plantacje kawy i tropikalny las elfowy rozświetlony przez miliony karaibskich świetlików. Celem tak wczesnego wyjścia jest stanięcie na szczycie góry o świcie, kiedy chmury nie pokryły go jeszcze i najlepsza widoczność umożliwia zobaczenie prawie całej Jamajki, a czasem nawet wybrzeża Kuby.
Nocleg.
18 dzień: BLUE MOUNTAIN
Wcześnie o świcie widok ze szczytu góry na budzącą się do życia stolicę Jamajki, ostatnie gasnące światła nocy. Potem zejście z gór i przejazd na północ wyspy do Port Antonio, dawnej światowej stolicy przemysłu bananowego i ulubionej wakacyjnej miejscowości hollywoodzkich gwiazd lat 50- i 60- tych. Zakwaterowanie. Dla chętnych możliwość nurkowania w Błękitnej Lagunie, wielkiej zatoce o krystalicznej wodzie, najczęściej fotografowanym miejscu na wyspie oraz możliwość wizyty w plażowym barze znanym z filmu „Cocktail” z Tomem Cruisem.
Nocleg.
19 dzień: PORT ANTONIO
Zwiedzanie Port Antonio, poprzedzające spływ rzeką Rio Grande na bambusowych tratwach. Płyniemy po dwie osoby na tratwie prowadzonej przez rasta flisaków przez las i bambusowe zarośla, na małych łódkach podpływają lokalni wieśniacy sprzedający zimne piwo Red Stripe i świeże owoce.
Nocleg.
20 dzień: KINGSTON
Powrót do Kingston. Odwiedziny w Port Royal, dawnej stolicy piratów Karaibów zatopionej przez trzęsienie ziemi. Oglądamy pozostałe budynki, kościół z 300 letnimi nagrobkami angielskich oficerów i awanturników, domy w całości przewiezione z Londynu i starą twierdzę.
Nocleg.
21 dzień: KINGSTON - HAWANA
Wizyta na położonym w portowej części stolicy targu dzieł sztuki, możliwość wspomożenia biednych artystów z getta poprzez zakup unikalnych rzeźb, obrazów, wyrobów rzemiosła, pamiątek czy tanich flaszek najmocniejszego na świecie (ponad 70 %) jamajskiego rumu. Transport na lotnisko i przelot do Hawany.
Nocleg.
22 dzień: HAWANA
Ostatnie zakupy (rum i cygara). Dla miłośników sztuki wizyta w atelier renomowanych kubańskich artystów. Przed wylotem złożenie ofiary dla bogini Yemaya z prośbą o szczęśliwy powrót do domu. Żeby zadziałało należy wrzucić do oceanu kwiaty, monety lub perfumy. Wieczorem wylot do Europy.
23 dzień POWRÓT DO POLSKI
Gdyby zorganizować sondę uliczną na temat Kuby i Jamajki, dla przeciętnego przechodnia Kuba to Fidel Castro i cygara, a Jamajka, to przede wszystkim faceci w dredach i marihuana. Mimo że w takich stwierdzeniach jest przecież cząstka prawdy, to jednak warto pojechać na wyspy, żeby samemu przekonać się o mylącej sile stereotypów.
Kuba to nie tylko Fidel Castro. Ta największa wyspa Wielkich Antyli jest jak żywy skansen. Warto pojechać tam właśnie teraz by obejrzeć niemal zastygłe w czasie majestatyczne kabriolety, melancholijnych Kubańczyków palących w zadumie cygara na progach swoich domów, czy uśmiechnięte Mulatki w niezwykle kolorowych sukienkach. To dla nas magiczna podróż w czasie, powrót do czasów kolejek i sklepów na kartki, a równocześnie kontakt z zupełnie innym socjalizmem w wydaniu tropikalnym. Z jednej strony bieda i reglamentowana żywność, z drugiej niesłychana żywotność i radość jej żywiołowych mieszkańców. Socjalizm na Karaibach to mieszanka iście wybuchowa. Na Kubie wszyscy bawią się, tańczą, śpiewają, przekrzykują się we wszechobecnym hałasie. W centrum miasta budzi nas pianie koguta, miejscowe osiłki zamiast pod budką z piwem gromadzą się przy stole i w skupieniu grają w domino, obok transwestyta prowadzi salon manicure, a ślepy koniec uliczki służy jako boisko do baseballa. To właśnie Kuba. By poznać jej prawdziwe życie należy odważyć zagłębić się w nią, wychylić nosa z luksusowych kurortów dla turystów, gdzie jedyni Kubańczycy jakich widać to kelnerzy i pokojówki. Prawdziwa Kuba jest biedna, głośna, ale zarazem magiczna. Dajmy się nią oczarować.
Kontakt z prawdziwą Kubą umożliwią nam sympatyczne kubańskie rodziny, które „zaadoptują” nas w każdym odwiedzanym przez nas mieście. Tzw. casa particular to osobny pokój z wydzieloną łazienką. Jest to opcja nie tylko tańsza, ale i oznacza sympatyczne „bratanie się” z miejscowymi, współuczestnictwo w życiu całej rodziny, wspólne posiłki, jak również i przyspieszony kurs języka hiszpańskiego.
Na Jamajce chętni będą mogli „pobujać się” w rytm leniwej muzyki reggae. Wejdziemy też na szczyt Blue Mountain, żeby podziwiać wspaniałe widoki na wyspę oraz powędrujemy sennymi dolinami porośniętymi plantacjami kawy.
Wyjazd na Kubę i Jamajkę to z pewnością prawdziwie relaksująca przygoda!
SEZON WYJAZDÓW
|
I
|
II
|
III
|
IV
|
V
|
VI
|
VII
|
VIII
|
IX
|
X
|
XI
|
XII
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| HAWANA |
I |
II |
III |
IV |
V |
VI |
VII |
VIII |
IX |
X |
XI |
XII |
 |
Średnia temp. |
|
20 |
21 |
22 |
24 |
25 |
26 |
26 |
26 |
26 |
25 |
22 |
21 |
 |
Max. temp. |
|
25 |
26 |
27 |
29 |
30 |
30 |
31 |
31 |
30 |
28 |
27 |
26 |
 |
Min. temp. |
|
16 |
16 |
17 |
19 |
21 |
22 |
22 |
22 |
22 |
21 |
18 |
17 |
 |
Dni deszczowe |
|
3 |
1 |
3 |
3 |
4 |
7 |
6 |
7 |
7 |
6 |
4 |
3 |
 |
Dni śnieżne |
|
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
| KINGSTON |
I |
II |
III |
IV |
V |
VI |
VII |
VIII |
IX |
X |
XI |
XII |
|
Średnia tem. |
|
26 |
26 |
26 |
27 |
28 |
28 |
29 |
29 |
28 |
28 |
27 |
27 |
|
Max. temp. |
|
31 |
31 |
31 |
31 |
31 |
32 |
33 |
33 |
32 |
32 |
32 |
31 |
|
Min. temp. |
|
22 |
22 |
22 |
23 |
24 |
25 |
25 |
25 |
25 |
24 |
23 |
22 |
|
Dni deszczowe |
|
5 |
4 |
4 |
3 |
5 |
4 |
6 |
6 |
6 |
8 |
6 |
3 |
|
Dni śnieżne |
|
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
KUBA
Turysta podróżujący na Kubę musi posiadać kartę turystyczną, którą można otrzymać w kubańskim konsulacie. Wiza ta jest ważna 30 dni od momentu przyjazdu na Kubę. Istnieje możliwość przedłużenia wizy o 30 dni. Dokonać tego można w Kubańskim Urzędzie Imigracji w Hawanie.
Koszt wizy turystycznej do 30 dni pobytu wynosi 22 EUR, płatna w walucie.
W przypadku wypraw organizowanych przez biuro MK Tramping koszt wizy turystycznej jest wliczony w cenę.
JAMAJKA
Polaków obowiązują wizy pobytowe. Turyści mają możliwość uzyskania wizy na granicy. płatna 20 USD, tylko w dolarach amerykańskich. Paszport musi być ważny co najmniej 6 miesięcy. Wymaga się okazania biletu powrotnego. W przypadku turystów indywidualnych (bez wykupionego pakietu turystycznego) służby migracyjne mogą żądać okazania środków finansowych potrzebnych na deklarowany okres pobytu (gotówka lub karty kredytowe) oraz prosić o szczegółowy plan pobytu. W przypadku wiz w innym celu niż turystyczny (biznesowe, służbowe, długoterminowe), należy złożyć wniosek w placówce dyplomatycznej Jamajki.
Do obu wiz potrzebna jest rezerwacja hotelu w kraju docelowym.
PRZEPISY CELNE
Nie podlegają ocleniu rzeczy przeznaczone do użytku osobistego. Zezwala się na wwóz 2 butelek alkoholu i 200 szt. papierosów oraz lekarstw na użytek własny (poza lekami psychotropowymi, insuliną). Nie zezwala się na wwóz między innymi urządzeń łączności radiowej. Przepisy fitosanitarne zakazują wwozu owoców, warzyw, sadzonek, nasion i pokarmów dla zwierząt. Zakaz dotyczy również serów, wędlin, mięs i ich przetworów nie opakowanych hermetycznie, przy czym opakowanie powinno mieć oznakowania: producenta, terminu przydatności do spożycia i wagi produktu. Na Kubę lepiej nie wwozić żadnych materiałów, które mogą zostać uznane za antyrewolucyjne lub sympatyzujące z USA, należy do nich Gazeta Wyborcza.
Turysta, którego bagaż przekracza limit wagowy określony przez przewoźnika, musi wnieść opłatę na rzecz państwa kubańskiego. Bez rachunku potwierdzającego zakup można wywieźć jedynie 23 szt. cygar pakowanych luzem.
Normy sanitarne zakazują wywozu zwierząt morskich i lądowych, endemicznych lub będących pod ochroną (np. żółwi, iguan, krokodyli, papug), jak i skór oraz wyrobów z tych zwierząt. Na wywóz antyków i dzieł sztuki, w tym również wyrobów rękodzieła i rzemiosła artystycznego większej wartości, należy uzyskać zezwolenie wydawane przez Registro Nacional de Bienes Culturales - Departament Dziedzictwa w Ministerstwie Kultury. Na wywóz większej ilości złota czy srebra należy mieć zezwolenie Banco Nacional de Cuba. Nie zezwala się na wywóz więcej niż 3 dużych muszli. Wywóz alkoholu ograniczony jest do 4 butelek. Obowiązuje zakaz wywozu miejscowej waluty, tj. moneda nacional.
JAK SIĘ SPAKOWAĆ
Bagaż podręczny (do 5 kg) - najlepiej mały plecak. Pamiętać o zakazie wnoszenia do samolotu jakichkolwiek ostrych przedmiotów np. nóż, widelec, pilnik. Zalecamy zabrać do niego wszystkie dokumenty, pieniądze, kosmetyki osobiste i komplet bielizny na zmianę w przypadku, gdyby linie lotnicze zgubiły bagaż. Przypominamy, że w większości linii lotniczych obowiązuje obecnie zakaz przewożenia płynów w bagażu podręcznym. Dopuszczalne są jedynie kosmetyki pakowane w pojemniki do 100 ml i zamknięte w plastikowej torebce zapinanej na zipa.
Bagaż główny (maksymalnie do 20 kg) - najlepiej duży plecak. Ważne, żeby był jak najlżejszy, bo czasem trzeba go nosić. Poza tym w miarę kupowanych po drodze pamiątek jego ciężar znacznie wzrasta. Opcjonalnie można zabrać pokrowiec na plecak lub duży worek na śmieci. Uchroni go to przed zabrudzeniem podczas podróży lokalnymi środkami transportu.
PIENIĄDZE
Na Kubie istnieją dwa rodzaje waluty: CUC (dewizy dla turystów) 1 Euro = około 1,2 CUC i CUP moneda nacional (dla Kubańczyków). Pieniądze wymieniamy na miejscu, zdecydowanie najlepiej wymieniać Euro.
Oprócz gotówki zabrać też kartę kredytową, jednak nie banku amerykańskiego (np nie CITI BANK).
Karty kredytowe są akceptowane jedynie w dużych hotelach, restauracjach i wypożyczalniach samochodów. Można płacić używając karty VISA lub MasterCard. American Express nie są akceptowane. Czeki podróżne można realizować tylko w państwowych bankach i oficjalnych punktach wymiany, ale uwaga, Kuba nie honoruje czeków podróżnych wystawianych przez amerykańskie banki.
Na Jamajce najlepiej wymienić dolary.
CO BEZWZGLĘDNIE NALEŻY ZABRAĆ
- aktualny paszport, tzn. ważny jeszcze minimum 6 miesięcy od daty wyjazdu
- kilka kserokopii paszportu (strona ze zdjęciem) + ksero wizy kubańskiej
- 2 zdjęcia paszportowe - mogą się przydać na wypadek utraty paszportu
- wszelkie legitymacje uprawniające do zniżek
JAK SIĘ UBRAĆ
Odwiedzamy strefę klimatyczną z upalnym, tropikalnym klimatem, bardzo dużą wilgotnością, gdzie mogą się zdarzyć krótkie, intensywne deszcze. Lepiej unikać wyjazdów w te rejony w okresie od czerwca do października ze względu na męczące upały i zwiększone prawdopodobieństwo huraganów.
Najważniejsze są przewiewne ubrania, płaszczyk od deszczu, nakrycie głowy chroniące przed silnym promieniowaniem słonecznym, okulary przeciwsłoneczne, krem z filtrem UV. Bardzo przydaje się lekkie duże bawełniane pareo. Może służyć jako ręcznik plażowy, sukienka, okrycie w chłodny wieczór. Polecamy zabieranie używanych rzeczy, które w trakcie wyprawy można rozdać miejscowym. Prezenty są szczególnie miłe, gdy na co dzień mieszkamy i obcujemy z lokalną rodziną.
Na Jamajkę przypominamy o dobrych butach, bo wspinamy się tam na najwyższą górę.
BEZPIECZEŃSTWO
Odradzamy nęcące złodziei widoczne z daleka saszetki i wiszące na szyi kieszonki z dokumentami i pieniędzmi, które łatwo zerwać.
Prosimy nie zabierać drogich i wartościowych rzeczy np. biżuterii.
NOCLEGI
Na Kubie hotele dzielą się na drogie, kilkugwiazdkowe oficjalne hotele, gdzie
zwykli Kubańczycy mają zwykle zakaz wstępu i tzw. casa particular czyli kwatery prywatne.
Wobec czego będziemy mieszkać w prywatnych domach i obcować na co dzień z
rodzinami kubańskim. Pokoje są dwuosobowe z wydzieloną łazienką, pościelą i ręcznikami, klimatyzacją albo wiatrakiem. Niechętnie przyjmuje się trójki. Nadzór nad kwaterami sprawuje sama partia, więc muszą one spełniać rygorystyczne wymogi. Poza tym, gdy się mieszka u „rodziny” można skorzystać z domowych posiłków, które są zdecydowanie lepsze niż „przegląd tygodnia” w rządowych restauracjach. Na Jamajce są bardzo skromne hotele. Częste bywają problemy z wodą, która albo leci zimna, albo wcale.
JEDZENIE
Na Kubie jest niewielki wybór słabo zaopatrzonych restauracji. Posiłki najlepiej zamawiać więc u rodziny, z którą się mieszka. W ofercie zazwyczaj są krewetki i „nielegalna” langusta. W związku z problemem z zaopatrzeniem w podstawowe produkty lepiej zabrać ze sobą zapas herbaty, (z kawy oba kraje słyną), zupy w proszku, małe konserwy, słodycze.
Na Jamajce najlepszym sposobem na spróbowanie lokalnych dań są uliczne grile z kurczakiem lub rybą na ostro.
SZCZEPIENIE I OCHRONA ZDROWIA
Jeśli nie przyjeżdża się na Kubę z kraju, w którym panuje cholera lub żółta febra, nie są wymagane żadne szczepienia. Każdemu turyście podróżującemu do egzotycznych krajów zaleca się zaszczepienie przeciw durowi brzusznemu, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Każdy podróżujący powinien wyrobić sobie żółtą książeczkę szczepień i wozić ją ze sobą na każdy egzotyczny wyjazd.
Najczęściej występujące dolegliwości, w związku z którymi przyjezdni mogą wymagać leczenia to oparzenia słoneczne i odwodnienie. Tabletki solne i duże ilości płynów niealkoholowych zmniejszają wpływy nadmiaru słońca, natomiast przeciwsłoneczny środek ochronny jest niezbędny. Warto tez zapakować środek antyseptyczny na wypadek ukąszeń, użądleń czy zadrapań i skaleczeń o ostre rafy koralowe. Łagodny środek przeciwbiegunkowy może okazać się bardzo pożyteczny, jeśli nie jest się przyzwyczajonym do ostrych potraw.
LEKARSTWA
Jest problem z zaopatrzeniem w lekarstwa, kosmetyki i środki higieny. Lepiej wszystko zabrać ze sobą. Podstawowy zestaw leków na wyjazd: plastry, środek do dezynfekcji, lekarstwa na kłopoty z żołądkiem (zmiana flory bakteryjnej), ochrona od komarów i od słońca.
WODA na Kubie nadaje się do picia po przefiltrowaniu, ale zawsze można kupić wodę butelkowaną, zalecaną do picia bez przegotowania. Owoce i surowe warzywa powinny zawsze przed zjedzeniem być umyte w czystej wodzie.
ZWIEDZANIE
Pilot nie jest przewodnikiem i nie może oprowadzać po zabytkach. Przy każdym zwiedzanym obiekcie po krótkiej informacji udzielonej przez pilota jest czas na indywidualne zwiedzanie. Na życzenie grupy w danym obiekcie można zamówić lokalnego przewodnika.
TELEFON I INTERNET
Polskie telefony działają na Kubie, informacji na temat roamingu i cen połączeń udzielają operatorzy telefoniczni. Najszybszy i najtańszy kontakt ze światem to telefony komórkowe - smsy dochodzą.
KUBA Na Kubie internet jest cenzurowany, b. drogi, b.wolny i tylko w dużych hotelach i na poczcie.
JAMAJKA Dostęp do internetu w kafejkach internetowych - tylko w większych miastach.
RÓZNICA CZASU WZGLĘDEM POLSKI
Minus 6 godzin.
Na Kubie i w Polsce przestawia się zegary na czas letni, ale nie tego samego dnia, więc pod koniec marca i pod koniec października różnice czasowe na chwilę ulegają zmianom.
ORIENTACYJE CENY i TYPOWE PAMIĄTKI
butelka rumu - od 4 EUR
cygara – od 3 EUR za sztukę najlepszej jakości, od 10 EUR za typowe pudełko
drewniane figurki i pudełka – od 2 EUR
T-shirt z lokalnym obrazkiem – 10 – 20 EUR
płyty z kubańską muzyka – 10 – 20 EUR
ELEKTRYCZNOŚĆ
Kuba i Jamajka zaopatrywane są w prąd stały o napięciu 110 V i częstotliwości 60 Hz. Jedynie duże hotele wyposażone są w dwubolcowe gniazdka typu europejskiego. W innych miejscach spotkać można płaskie, dwubolcowe wtyczki typu amerykańskiego.
Viva Kuba libre!
Niestety pełna wolność Kuby to od setek lat nadal jedynie marzenie. Tubylcy, czyli Indianie Guanahatabey żyli w swoim świecie aż do czasu przybycia Krzysztofa Kolumba, który odkrył wyspę dla świata Europejczyków 28 października 1492 roku i nazwał nowe dla siebie miejsce „Juana”. Przez kolejne lata panował tu względny spokój, ale już w 1511 r. do wybrzeży Kuby przybył Diego Velazquez de Cuellar z oddziałem zbrojnym, którego zadaniem było opanowanie wyspy. Półwieczna kolonizacja doprowadziła do całkowitej zagłady Indian, a na wyspę do pracy na plantacjach trzciny cukrowej zaczęto sprowadzać murzyńskich niewolników z Afryki. Pod koniec XIX wieku o wolność Kuby walczył Jose Marti, który jednak zginął w czasie powstania antyhiszpańskiego. Potem nastąpił okres wpływów amerykańskich na politykę Kuby aż do czasów rozpoczęcia walk partyzanckich prowadzonych pod dowództwem Fidela Castro. Od 1961 r. istnieje na Kubie system jednopartyjny. Dziś Kuba czeka na zmiany… Kontrowersyjny, autorytarny przywódca – Fidel Castro przecież nie jest wieczny.
O Bobie Marley`u – nie koronowanym królu Jamajki
Królestwo Jamajki jest członkiem brytyjskiej Wspólnoty Narodów, dlatego głową państwa jest tu Elżbieta II, a państwem zarządza gubernator. Jednak dla Jamajczyków i wielbicieli kultury jamajskiej królem – symbolem jest nieżyjący już od 26 lat Bob Marley. Robert Marley był słynnym muzykiem reggae związanym z ruchem rastafariańskim, dla niektórych wręcz „Rasta prorokiem”. Dzięki niemu świat cywilizacji Zachodu docenił potencjał kultury krajów Trzeciego Świata. Zauważono, że inne kultury, także te z państw biednych, mają wiele do zaoferowania np. w muzyce i stylu życia. Rozkołysane rytmy reggae, spokojne i zdystansowane do wszelkich spraw naszego świata życie, wielogodzinne leżenie w hamaku i palenie marihuany… stały się dla niektórych na tyle pociągające, że porzucali swoją dotychczasową szybką i stresująca egzystencję na rzecz leniwego wydawałoby się, że wiecznego, trwania. I właśnie Bob Marley stał się symbolem takiego innego spojrzenia na życie, pop-gwiazdą, którą starano się naśladować. Marley, mając wielu zwolenników na Jamajce i na całym świecie stał się mega gwiazdą, ikoną mody, bożyszczem tłumu, który swoje przywiązanie do niego manifestował zaplataniem sobie dredów, noszeniem apaszek w barwach flagi etiopskiej i koszulek z wizerunkiem nie koronowanego króla Jamajki.
I ty możesz zostać rastafarianem
Rastafarianie oburzają się, gdy ich ruch określa się jako rastafarianizm, bo twierdzą, że słowa zakończone na „-izm” służą podziałom między ludźmi, dlatego wyznają zasadę: „No ism, no schizm”. Ale kim są Rasta - ludzie? To ludzie, którzy utożsamiają się z ruchem społeczno-religijnym określanym jako „duchowa świadomość”. Rastafari łączy w sobie wiele elementów różnych wierzeń, np. animalistycznych, chrześcijańskich (Biblia i niektóre zasady Kościoła koptyjskiego), hinduizmu (dredy, marihuana, awatary) oraz nauk cesarza Etiopii - Haile Selassie. Nie wnikając w szczegóły nauk rastafariańskich, warto jednak wspomnieć o kilku sprawach. Po pierwsze, żeby móc mówić o sobie, ze się jest prawdziwym rastafarianem nie wystarczy zapleść sobie dredów, palić marihuany, słuchać reggae i chodzić w kolorowych ubraniach w barwach Etiopii. Ruch rastafarianski, to nie przebieranka, ale przede wszystkim ideologia, która rozpropagowali na całym świecie Jamajczycy, a głównie (w latach 70-tych XX wieku) spopularyzował ją Bob Marley. Między innymi ludzie związani z tym ruchem uważają Hajle Selasie za Mesjasza, który poprowadzi wszystkie ludy afrykańskie do ziemi obiecanej, którą jest Etiopia (Syjon). Tam nie będzie już rasizmu, (który przez rastafarian uważany jest za jeden z głównych problemów) ani niesprawiedliwości. Zewnętrzne symbole rastafariańskie mają swoje uzasadnienie ideologiczne – dredy oznaczają powrót do natury, a marihuana oczyszcza ciało i umysł oraz zwiększa świadomość, która pozwala na pokojowe współistnienie ludzi. Podobnie swoje znaczenie mają barwy: zielony to Afryka – kraj spokoju, żółty – złoto zagrabione przez kolonialistów, a czerwony – krew przelana w walce z najeźdźcami. Drugą, prócz Biblii, świętą księgą dla rastafarian jest „Kebra Negast” przytaczająca historię Etiopii. Zainteresowani większą ilością informacji na temat tej ideologii z pewnością będą mogli się więcej dowiedzieć na wyspie od Jamajczyków – przypuszczalnie najbardziej kompetentnych w tej dziedzinie.
Oferta 
